Print this page

مصاحبه روزنامه دنیای اقتصاد با ریاست اتحادیه

رئیس اتحادیه درودگران و مبلسازان تهران طی مصاحبه ای موانع مالیاتی در برابر تولیدکنندگان مبلمان را تشریح کردند:

ایشان از نحوه محاسبه مالیات‌های مربوط به تولید مبلمان و شکاف رسمی بین رقم مالیات و سود مجاز تولیدکنندگان انتقاد کرد. عبدالحسین عباسی در گفت و گو با روزنامه دنیای اقتصاد با اشاره به چالش‌های كنوني تولید مبلمان در ايران،گفت: در شرایطی که هر تولیدکننده باید 25 درصد از درآمد خود را به عنوان مالیات به دولت پرداخت کند، تنها مجاز به اعمال 15 درصد سود بر قیمت تمام شده تولید در زمان فروش است كه این موضوع به ایجاد تبعیض و بی‌عدالتی برای تولیدکنندگان این صنف منجر شده است.

آیا نمایشگاه‌های مبلمان زیر نظر شما برگزارمی‌شود؟ شرایط تولیدکنندگان براي شركت در این نمایشگاه‌ها چیست؟

در حوزه مبلمان خانگی، هر نمایشگاهی که برگزار شود ابتدا باید از اتحادیه مجوز دریافت کند و اگر مجوز صادر نشود،به هیچ وجه امکان برپایی نمایشگاه وجود ندارد. از سوی دیگر، شرکت‌کنندگان در نمایشگاه نیز حتما باید عضو اتحادیه بوده و پروانه کسب دریافت کرده باشند. در حوزه مبلمان اداری هم به تازگی وزارت صنعت، معدن و

در حال حاضر چه چالش‌هایی در مسیر فعالیت ها،تحقق اهداف تولیدکنندگان و اتحادیه درودگران وجود دارد؟

عبدالحسین عباسی در ادامه مصاحبه گفت: واقعیت این است که تحریم‌ها طی یک دهه گذشته، كل کشور را به چالش کشیده بود و تنها اتحادیه ما درگیر مسائل و مشکلات ناشی از این موضوع نبود. هم اکنون وضعیت از نظر اقتصادی چندان خوب نیست؛ بسیاری از کارخانه‌هايمان یا تعطیل‌اند یا نیمه‌تعطیل و یا اصلا کار نمی‌کنند؛ یعنی برای ادامه فعالیت خود با مشکل مواجهند. عمده این مشکلات در وهله اول ناشی از واردات بی‌رویه‌ای است که طی سال‌های گذشته در این حوزه صورت گرفته و سليقه مردم به سمتی رفته که تصورمی‌کنند مبلمان خارجی تفاوت زیادی به لحاظ کیفی با تولیدات داخلی داشته و بنابراین تمایل بسیار به خرید آنها دارند. اين درحالی است که درحال حاضر تولیدات ایرانی در صنعت مبلمان در برابر نمونه‌های مشابه خارجی مزیت رقابتی دارد. از طرف دیگر، هزینه‌های تولید مبلمان در کشور بسيار بالاست و از این بابت تولیدکنندگان با مشکلاتی مواجهند. در مورد بازارهای فروش داخلی هم متاسفانه در برابر هر میزان صادراتی که انجام می‌شود، دو برابر واردات مبلمان خارجی به کشور انجام می‌شود.همچنین واحدهای ما مشکل نقدینگی دارند و بانک‌ها هم به آنها وام نمی‌دهند. از 22 هزار نفری که در حال حاضر به عنوان عضو اتحادیه درودگران در صنعت مبلمان فعال اند، حتی تعداد انگشت‌شمار هم قادر به دریافت وام براي تقویت قدرت و توان مالی تولیدی خود نبوده اند؛ درحالی که مسئولان دولتی مدام اعلام می‌کنند تولیدکنندگان تاکنون وام‌های زیادی گرفته‌اند و جریان وام دهی به آنها هم اکنون هم برقرار است.

برای رفع این موانع دولت چه اقداماتی می‌تواند انجام دهد و چه انتظاراتی از مسئولان دارید؟

عباسی رئیس اتحادیه در ادامه مصاحبه گفت: به‌رغم اینکه تولیدکنندگان هم اکنون مالیات 25 درصدی پرداخت می‌کنند، اما تنها مجازند 15 درصد بیشتر از قیمت تمام شده به عنوان اجرت کار یا سود حاصل از فعالیت خود، بر قیمت تمام شده محصول نهایی اعمال کنند.این معادله اصلا با هم جور درنمی‌آید. درحال حاضر بازار فروش مبلمان در شرایط رکود قرار دارد. تولیدکنندگان مبلمان بسیار زیادی متناسب با حجم و ظرفیت فعالیت‌های خود تولید کرده‌اند اما موفق به فروش آنها نمی شوند و این محصولات در کارگاه‌های آنها دپو شده است.از طرف دیگر، بعضا خود دولت مشکلاتی را برای ما ایجاد می‌کند، به خصوص در بحث بیمه و مالیات مشکلات زیادی وجود دارد که عموما به عدم اطلاع و اشراف دقیق ماموران بیمه و مالیات از فعالیت‌های خود بر می‌گردد. به‌همین دلیل بسیاری از صنعتگران کار را رها كرده و به جای تولید، بر درآمد حاصل از اجاره ملک‌شان اتکا می‌کنند. امیدواریم دولت و مسئولان امر، اقدامات مناسب برای رفع این مشکلات انجام دهند. در هر صورت باید گشایشی صورت گیرد.از سوی دیگر، برای تقویت قدرت و توان مالی خود، با وام‌های 28-27درصد بهره مواجهیم که دریافت آنها برای تولیدکننده اصلا به صرفه نیست؛ این درحالی است که مثلا در چین وامی که دولت به فعالان صنعت می‌دهد، با تنفس 5 ساله و با 4 یا 5 درصد سود بازپرداخت می‌شود. اما در ایران هنوز وام را نگرفته، باید سه قسط آن را پرداخت کنیم!  به همین خاطر است که بسیاری از تولید کنندگان اعلام می‌کنند نمی‌توانیم کار کنیم؛ نه وام می‌گیریم، نه کار می‌کنیم و نه کارگر می‌آوریم. این مشکلی است که گریبانگر كل صنعت کشور از جمله صنعت تولید مبلمان شده است.

صنعت مبلمان کشور در حوزه صادرات چه جایگاهی دارد؟

عباسی رئیس اتحادیه در ادامه مصاحبه گفت: در حال حاضر وضعیت صادرات در شرایط نابسامانی قرار دارد. چون برای ارتقای صادرات مبلمان به کشورهای هدف اساسا هزینه و تلاشی و برنامه ریزی صورت نمی گیرد. به طور مثال: در سال گذشته دولت یک نمایشگاه اختصاصی در قطر برگزار کرد و از اتحادیه درودگران و مبلسازان تهران خواست در آن شرکت کنند. که چند واحد صنفی شرکت کردند، اما چه اتفاقی افتاد؟ تمام کالاهایمان را از بین بردند و قریب 90 میلیون تومان ضرر کردیم. اکنون نیز مقداري از محصولات ما را از آنجا آورده‌اند و می‌گویند 5 میلیون تومان هزینه حمل راه بدهید تا تحویل‌تان دهیم! پس از مراجعه به وزیر صنعت ایشان دستور دادند حداقل کالاهایمان را پس بدهند. از 90میلیون تومان خسارت هم، 30 میلیونش را به ما برگرداندند. با اين حال70-60 میلیون تومان ضرر کردیمکه به نظر می رسد با این شرایط افق مناسبی در صنعت صادرات مبلمان به چشم نمی خورد.

به نظرتان دولت چه نقشی در فرهنگ‌سازی در جامعه برای مصرف کالای باکیفیت ایرانی دارد؟

عبدالحسین عباسی در ادامه مصاحبه گفت: دولت باید به اتحادیه‌های صنفی، مجامع امور صنفی و اتاق اصناف اختیار كافي دهد و کار را به اینها واگذار کند. من به عنوان تولیدکننده‌ بخش خصوصی می‌دانم قیمت یک مبل چقدر است، نه سازمان حمایت از مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان با آن همه کارمند و هزینه‌هاي بسيار زيادي كه صرف می‌شود. قبل از انقلاب، قیمت‌گذاری دست اتاق اصناف بود؛ این درحالی است که ما یک قیمت تعیین می‌کنیم و از آن طرف، سازمان حمایت آن را رد می‌کند. کار مردم باید دست خود مردم و برمبنای رقابت باشد. وقتی دولت دخالت می‌کند، بحث دلال‌بازی و رانت و رشوه به وجود می‌آید. در حالي كه من باید به عنوان رئیس اتحادیه‌اي که 12 هزار عضو دارد، در این زمینه تصمیم بگیرم.

 

آیا برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی در صنعت مبلمان تاثیری در توسعه این صنعت دارد؟

نمایشگاه‌ها اگر تخصصی باشند خوب است، چون تولیدکنندگان را به تولید متنوع تر و باکیفیت تر ترغیب كرده و مزیت رقابتی برای کالاها و تولیدات ایجاد می‌کنند. اما اگر هدف از برگزاری نمایشگاه فقط فروش باشد، تاثیری در توسعه این صنعت نخواهد داشت؛ چون شما اگر می‌خواهید مبل بخرید، فروشگاه‌های خوب زيادند. متاسفانه در حال حاضر نمایشگاه‌ها به محل عرضه محصولات ارزان قیمت و بی کیفیت تبدیل شده اند.

 

(به نقل از مصاحبه روزنامه دنیای اقتصاد - یکشنبه (95/10/05)

Share this article